Odkrycia geograficzne
W XV i XVI wieku portugalscy i hiszpańscy żeglarze podejmowali wiele dalekich wypraw. Odkryli nieznane dotąd obszary Ziemi, stopniowo zostaną podbite rozległe obszary odległych kontynentów. Ciekawość, postęp w żegludze, pragnienie odkrycia nowych bogactw i chęć nawracania innych narodów na chrześcijaństwo kazały Europejczykom podejmować wielkie wyprawy morskie. Było to możliwe dzięki poparciu królów portugalskich i hiszpańskich. W końcu stulecia Europejczycy znaleźli się we wszystkich niemal zakątkach świata. Ludzie marzyli o dalekich krajach. Ich odkrycie pozwoliłoby Europejczykom nie kupować za cenę złota korzeni, jedwabiu i wielu innych produktów od kupców arabskich, którzy opanowali handel ze Wschodem, to znaczy z Indiami i Chinami. Doskonalenie wielkich odkryć stało się łatwiejsze dzięki nowościom technicznym, takim jak skonstruowanie karaweli oraz opracowaniu niezwykle dokładnych map morskich. W ciągu pierwszej połowy XV wieku Portugalczycy odkryli na Atlantyku wyspy Azorskie i Kanaryjskie. Wylądowali też w Senegalu, a potem w gwinei i założyli tam przedstawicielstwa handlowe. W 1487 roku, Bartłomiej Diaz opłynął Przylądek Dobrej Nadziei. W 1498 roku Vasco da Gama opłynął Afrykę i dotarł nią do Indii.