Nowa mapa polityczna
Miedzy XV a XVIII wiekiem Europa przeszła głębokie przemiany artystyczne, religijne i polityczne. Historycy nazwali ten okres w czasie epoka nowożytną, ponieważ w czasie tym utorowana została droga do świata nam współczesnego. Miedzy rokiem 1494 a 1599 Francja i Hiszpania toczyły wojny o zwierzchnictwo nad państwami włoskimi. W XV wieku dom rządzony przez Habsburgów, czyli Austria, od XIII wieku rozciągał swoje zwierzchnictwo drogą dziedziczenia na kolejne kraje: Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego, część Włoch i Niderlandy. Wybrany w 1519 roku cesarzem Karol V dołożył do tego Hiszpanię i jej kolejne kolonie w Ameryce, stając się władcą obszarów, nad którymi "słońce nigdy nie zachodziło". W Anglii król Henryk VII zakończył w 1485 roku wojnę domową i przywrócił jedność królestwa. Jego następcą od 1509 roku był Henryk VIII. Odrodzenie narodziło się we Włoszech. Twórcy podziwiali dzieła greckie i rzymskie czerpiąc z nich natchnienie. W Europie rozwijał się nowy prąd umysłowy-humanizm. Humaniści podjęli krytykę pewnych idei, w tym w dziedzinie religii. Interesowali się naukami ścisłymi i przyrodniczymi, poświęcali się badaniu człowieka i przyrody. Uczeni studiowali dzieła wielkich antycznych autorów starożytności.