Państwa nowoczesne
Prusy stanowiły część wielkiego Świętego Cesarstwa. Na początku osiemnastego wieku król Fryderyk Wilhelm I uczynił z nich potężne państwo, posiadające dobrze wyszkoloną armię. Jego syn Fryderyk II, nazywany przez potomnych Wielkim, wykorzystał tę siłę, aby uczynić z Prus "główną potęgę Świętego Cesarstwa". Ten oświecony despota marzył o przekształceniu swego kraju w nowoczesne państwo. Kazał on budować drogi i kanały, zakładać wsie, osuszać bagna. Doskonalił rolnictwo, wprowadził uprawę ziemniaka, aby walczyć głodem. Obywatele mieli tez korzystać z wolności religii. Fryderyk II otaczał się artystami, zaprosił na swój dwór Woltera. W Austrii cesarzowa Maria Teresa, a następnie jej syn Józef II, podjęli główne i niezwykle ważne reformy, na przykład w dziedzinie upowszechniania oświaty lub sprawiedliwego rozłożenia podatków. Była również tolerowana swoboda wyznawania różnych religii. Jednak tradycje i różne pochodzenie poddanych(na przykład Austriacy, Słowacy, Węgrzy) hamowały dość znacznie wysiłki władców. Reformy w tym państwie były wdrażane z niezwykłym trudem. W XVIII wieku Rosja była rządzona przez dwoje oświeconych despotów. Piotr Wielki zreformował państwo i armię. Kazał zbudować Petersburg. Katarzyna II podjęła dzieło swego poprzednika.