Wiek siedemnasty
W XVII wieku, w niektórych krajach Europy rozwinął się typ rządów, zwany monarchią absolutną. Tak było na przykład we Francji za Ludwika XIV. Inne kraje, na przykład Anglia, wybrały inną drogę i zmierzały ku monarchii konstytucyjnej, w której król dzielił władzę z parlamentem. Kardynał Richelieu, doradca króla Ludwika XIII, skupił całą władzę w rękach króla, zmuszając arystokrację do posłuszeństwa. Taka forma rządów została nazwana monarchią absolutną. Osiągnęła swoją pełnię za rządów Ludwika XIV i przetrwała 150 lat. Niektórzy władcy europejscy, szczególnie Rosji i Szwecji, wzorowali się na Francji. Od 1661 roku król ten rządził samodzielnie, wspomagany przez mianowanych przez siebie ministrów. Zreorganizował armię, administrację królestwa a także stworzył wiele innych, nowych instytucji. Wraz ze swoim ministrem Colbertem rozwinął handel zamorski, co znacznie wzbogaciło Francję i niesamowicie zwiększyło jej potęgę. Ludwik XIV nakazał zbudować w Wersalu wspaniały pałac, usytuowany w wspaniałym parku. Niezwykle bogaty pałac w Wersalu jak i dwór francuski były niedoścignionym wzorem dla pozostałych europejskich monarchów. Natomiast ludwik XIV zyskał przydomek "króla słońce" i cieszył się w Europie wielkim prestiżem. W 1689 roku parlament angielski ofiarował koronę Anglii Wilhelmowi Orańskiemu -protestanckiemu księciu Holandii. Narzucona mu jednak została Deklaracja Praw, ograniczająca władzę królewską. Anglia przekształciła się w monarchię konstytucyjną.